เสียชีวิตวันที่ 19 มิย 52 เวลาประมาณ 8.00-11.00 น.
สาเหตูคาดว่า ขาดอากาศหายใจ
ลอกคราบครั้งสุดท้าย ประมาณวันที่15-16 มิย 52
น่าสงสารจังเลย ชีวิตก็เป็นแบบนี้
เจ้ากุ้งน้อยๆเอ๋ยเจ้ายังไม่ทันจะได้เติบโตเต็มที่เลย
ก็มาตายซะแล้ว
สิ่งมีชีวิตนี่ มันไม่มีความจีรังยั่งยืน
ยามตายเราก็ไม่อาจรู้ล่วงหน้าได้เลย
ขอให้ไปสู่สุขตินะ

edit @ 20 Jun 2009 22:04:17 by kooongchan

คุณ...คือความรัก

ที่ฉันจะเก็บไว้เป็นเมล็ดพันธุ์

ไม่ต้องเพาะ ไม่ต้องปลูก

เพราะเมื่อวันใดที่ความรักนั้นเริ่มผลิดอกออกผล

ก็จะต้องมีวันที่ร่วงโรยและตายจากไป

ฉันไม่ต้องการให้เป็นเช่นนั้น

 

ฉันมีความสุขที่ได้เห็นคุณ

ได้ฟังเสียงของคุณ

คุณไม่จำเป็นต้องรู้จักฉัน

ไม่จำเป็นต้องรักฉัน

แค่ได้รักคุณฉันก็สุขใจ

 

ขอบคุณที่มีคุณอยู่บนโลกใบนี้

โลกใบเล็กๆของฉันนั้นน่าอยู่ขึ้น

หลังจากที่ได้พบคุณ

 

ขอบคุณที่คุณทำให้ฉันได้รัก

 

 สองเดือนกว่าๆที่ไม่ได้พบกัน ไม่ได้คุยกัน

ก็คิดว่าไม่เป็นไรแล้ว ทำใจได้แล้ว

แต่เมื่อมาถึงวันนี้ วันที่ได้รู้ความจริงจากปากของเธอ...

ว่ามีคนมากมายเข้ามาในชีวิตของเธอ

คนใหม่ๆ ตัวเลือกใหม่ๆ...  ที่ดีกว่าฉัน

มันก็เจ็บ

แต่ก็ต้องทำเป็นเข้มแข็ง เหมือนไม่มีอะไร

"ก็ทำใจได้แล้วล่ะ  คิดไว้แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้"

"ไม่เป็นไร ถ้าเจอคนที่ดีกว่าก็ไปเถอะ"

"ไม่โกรธหรอกนะ เข้าใจ"

"เราก็ยังมีความรู้สึกดีๆให้กันเหมือนเดิม เป็นเพื่อนเป็นพี่น้องที่ดีต่อกันได้นะ"

แล้วไงล่ะ?

จบกันด้วยดี จับมือกันก่อนแยกจากกัน

"แล้วคิดถึงกันบ้างไหมไม่เจอกันน่ะ?"เธอถาม

"ก็คิดถึงตลอดนั่นล่ะแค่ไม่อยากโทรไปกวน"เราก็ตอบได้หน้าตาเฉยมาก....

"ถ้ามีอะไรโทรหาได้ตลอดนะ"  ....จริงเหรอ ไม่มั้ง

"อื้ม ไม่อยากรบกวนหรอก รู้ เข้าใจว่างานยุ่ง ถ้ามีอะไรจะเล่าก็โทรมาได้ตลอดเหมือนกันนะ"

"ไปล่ะนะ"

แล้วทำไมต้องร้องไห้ด้วย แถมร้องบนรถเมล์อีก

ก็ไม่เป็นไรไม่ใช่หรือไง  บ้าไปแล้วสิเรา

สรุปแล้วคือเจ็บ...ยังทำใจไม่ได้ที่จะไม่มีเธออีกแล้ว

หาสาเหตุของอาการเครียดสะสมเจอแล้วล่ะ

แต่ต้องใช้เวลารักษา อีกนานแค่ไหนกันนะ

ฟูมฟาย บ้าบอ อยู่คนเดียว

เธอไม่ได้รับรู้หรอก ว่าเราเจ็บแค่ไหน

เดี๋ยวก็หาย เก่งอยู่แล้วล่ะเรื่องแบบนี้น่ะ